L’ENTROPISTE WHITE BLOOD: BOTSENDE GRONDSTOFFEN
L’Entropiste kende ik eigenlijk alleen nog van naam en het is zeker een knallende ontdekking. Het is het onafhankelijke parfumhuis van parfumeur Bertrand Duchaufour, de neus achter behoorlijk wat bekende nichegeuren, voor populaire parfumhuizen als L’Artisan Parfumeur en Amouage.
Zijn eigen merk L’Entropiste draait om het idee van entropie: grondstoffen die met elkaar botsen, veranderen en uiteindelijk iets nieuws vormen. White Blood is de achtste geur van het huis en ook hier is het verhaal behoorlijk poëtisch. Volgens L’Entropiste zit er in iedere bloem een soort geheim sap, het ‘witte bloed’. De geur is gebaseerd op een denkbeeldige bloem, waarvan het sap als het ware door de compositie heen loopt. In de formule komen onder andere bergamot en zwarte peper samen met stervrucht, roze lotus en tiaré, gevolgd door vetiver, ambergris en musk. Ik neem je graag mee in mijn bevindingen.
DE GEUR
De opening is fris, fruitig en behoorlijk tropisch. Een beetje abstract en tegelijkertijd ietwat veilig… En dan komt ineens de zwarte peper, daar wordt White Blood voor mij interessant. De peper geeft de geur iets scherps zonder kruidig te worden.
Heel even doet hij me zelfs denken aan de cleane, abstracte stijl die je bij sommige Comme des Garçons-geuren tegenkomt. Maar dat moment duurt niet lang. Na de opening wordt de geur zachter en bloemiger. De stervrucht blijft iets van die tropische frisheid geven, terwijl de lotus en tiaré op de achtergrond een soort bloemige sluier vormen.
Tot slot komen de musk en ambergris om de hoek kijken. En daar raak ik hem een beetje kwijt. Waar de opening nog licht en sprankelend is, zakt de geur daarna vrij snel weg in iets zwaarders en vooral; heel musky.
Op mijn huid blijft daardoor vooral die basis hangen, terwijl de interessante nuances uit de opening steeds meer naar de achtergrond verdwijnen. Niet per se onaangenaam, maar ook niet iets waar ik na een tijdje nog heel enthousiast van word.
WANNEER & VOOR WIE
White Blood voelt voor mij duidelijk vrouwelijker dan unisex. Vooral door de combinatie van tropisch fruit, witte bloemen en de zachte musk in de basis. Ik kan me wel voorstellen dat dit juist aantrekkelijk is voor iemand die houdt van zachte, abstracte parfums die dicht op de huid blijven.
Ook voor bepaalde Aziatische markten zou ik me kunnen voorstellen dat dit een interessante geur is. Niet omdat ik kan zeggen dat hij specifiek daarvoor ontwikkeld is, maar omdat de combinatie van transparantie, musk en een vrij huidnabije uitstraling daar goed zou kunnen passen. Het soort parfum dat niet meteen een hele ruimte overneemt, maar eerder onderdeel wordt van je persoonlijke geur.
EINDOORDEEL
White Blood is zo'n geur waarvan ik het concept interessanter vind dan mijn ervaring op de huid. De opening heeft iets fris fruitigs, met die onverwachte zwarte peper die de compositie heel even laat opleven. Daarna wordt hij steeds abstracter en zachter, totdat bij mij vooral musk en ambergris overblijven. En daar haakt mijn neus af. Knap gemaakt, alleen niet voor mij.
L’Entropiste – White Blood, 50ml €210 via babassu.nl
